Dental Health International Nederland
De plaquepagina = de plakpagina
Plak is het laagje voedselresten en bacteriën dat graag op onze tanden woont.
Op een mooie dag in april 2004 heb ik op een willekeurige school in een willekeurige plaats in Nederland een aantal willekeurig gekozen leerlingen op de foto gezet.
Zo uit de klas geplukt, zonder eerst nog even hun tanden te poetsen, is de plak gekleurd met erytrosine, waardoor je precies kunt zien welke plekken niet schoon zijn.
Het mooie van deze kleurstof is dat oude plak blauw/paars kleurt en verse plak rood tot rose. Dus hoe donkerder de verkleuring, hoe ouder de plak.
Na het nemen van de foto werd de kinderen verteld hoe ze hun tanden moeten poetsen en werden de tanden blinkend schoon gepoetst.
Deze foto's zijn genomen om te laten zien hoe het met het tandenpoetsen gesteld is op zo maar een school in Nederland. Ik denk dat er op het gebied van poetsen nog best wel wat te verbeteren valt. Kijk zelf maar.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
De 6 plaatjes hierboven tonen leerlingen van rond de 6 jaar (groep 3) Als alle ouders hun kinderen zouden poetsen als bij het kind hierboven, zouden er stukken minder gaatjes zijn op deze basisschool !
|
Naast 2 redelijk goed gepoetste gebitten zien we 1 gebit waar de tandenborstel niet vaak langs komt. De kinderen uit de lagere groepen worden nog vaak door hun ouders gepoetst.
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Leerlingen van 7 jaar (groep 4) op de bovenstaande foto's.
Het gebit hierboven is best wel redelijk gepoetst. Je ziet zowel aan het tandvlees, als aan de tanden dat de linker hoek (voor de kijkers rechts) steeds aandacht te kort komt. Hier zouden de ouders even moeten helpen voor een beter resultaat.
|
Het gaat om het detail van het rode, gezwollen en ontstoken tandvlees. Het slijmerige laagje hoort ook bij het beeld van ontstoken tandvlees. Je ziet het bij het allerlaatste plaatje op deze pagina ook terug.
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Dit is dan groep 5, kinderen van 8 jaar. Van de 6 getoonde leerlingen is er één, laten we zeggen twee die goed proberen te poetsen.
|
De 2 plaatjes hierboven laten zien dat er voor de orthodontist ook wel wat te doen is.
|
 |
 |
 |
Bij het gebit hierboven hebben we voor het kleuren eerst 2 tanden gepoetst. Bij de boventand links van het midden zie je dat het best moeilijk is om een tand goed te poetsen. Het is zelfs de tandarts niet goed gelukt.
Het linkergebit ziet zelden een tandenborstel.
De onderste gebitten worden best wel goed gepoetst. Nauwelijks ontsteking aan het tandvlees en vrij lichte kleurstof.
Knap gedaan hoor!
|
 |
 |
In groep 6 (hierboven) wordt best wel goed gepoetst.
|
Helaas is het resultaat onder de maat. Dat pleit voor meer hulp en begeleiding voor de kinderen.
|
 |
 |
 |
 |
In groep 7 wordt ook wel gepoetst, maar veel te snel en veel te oppervlakkig.
Als de tanden er een beetje schoon uitzien, verraadt de rand van het tandvlees hoe het gebit onderhouden wordt.
|
De bovenkant van de tanden wordt vaak nog wel geraakt, maar de rand met het tandvlees wacht meestal vergeefs op de tandenborstel. Bij de 2 plaatjes hierbovenvalt vooral het gezwollen tandvlees op.
|
 |
 |
 |
Groep 8 was de grote verrassing van de school. (ZE POETSEN)
De 2 plaatje boven laten 2 gewoon slecht gepoetste gebitten zien.
Aan de kleur van de kleurstof links (lichtrood is verse plak) zie je dat er regelmatig gepoetst wordt, het tandvlees ziet er gezond uit.
De lijm van de slotjes van de slotjesbeugel is nog duidelijk zichtbaar op de middelste voortanden.
De onderste 2 gebitten zijn gepoetst. Het linkse verdient iets meer tijd, het rechtse heeft een soort slijm op de overgang van tand en naar tandvlees, wat vaak duidt op wat ontsteking.
Bovendien zien we bij beide gebitten gezwiollen en ontstoken tandvlees. Ik zou haast zeggen, bijna de beste gebitten van de school, maar toch nog wat meer aandacht dames!
|
 |
 |
Het poetsgedrag van de kinderen ( = dagelijkse gewoonte aanleren + hulp van de ouders omdat de motoriek van kinderen nog onvoldoende ontwikkeld is) is onder de maat.
|
 |
Wat kunnen we doen om het poetsgedrag te verbeteren? --> Ouders motiveren !
ã Hein van der Woerdt 2004